Autocharakterystyka – definicja
Autocharakterystyka to pisemna lub ustna wypowiedź, w której opisujesz samego siebie. To szczególna odmiana charakterystyki, w której piszesz w pierwszej osobie liczby pojedynczej: „nazywam się”, „jestem”, „uważam”.
Mówiąc prościej, to autorski portret. Zestawienie tego, jak wyglądasz, jaki masz charakter, co lubisz robić i do czego dążysz, opisane Twoimi własnymi słowami i z Twojej perspektywy.
Z czego składa się autocharakterystyka
Autocharakterystyka ma klasyczną, trzyczęściową budowę.
Wstęp
Przedstawiasz swoją osobę. Imię, wiek, miejsce zamieszkania, a często także cel, w jakim piszesz tekst. To krótka część, która wprowadza czytelnika.
Rozwinięcie
To najobszerniejsza część, w której opisujesz siebie z kilku stron:
- Wygląd zewnętrzny – sylwetka, wzrost, twarz, sposób ubierania się.
- Cechy charakteru – usposobienie, temperament, stosunek do innych ludzi.
- Zainteresowania, pasje i umiejętności – co lubisz robić w wolnym czasie, w czym jesteś dobry.
- Plany i marzenia – Twoje cele na przyszłość.
Zakończenie
Krytyczna, ale sprawiedliwa samoocena. Podsumowanie własnej postawy albo refleksja nad tym, jak postrzegają Cię inni.
Gdzie wykorzystuje się autocharakterystykę
Ta forma pojawia się w kilku różnych kontekstach, a każdy wymaga nieco innego podejścia.
Edukacja. Zadania domowe i egzaminacyjne z języka polskiego, gdzie celem jest wykazanie się umiejętnością logicznego, uporządkowanego opisu samego siebie.
Kariera. Elementy listu motywacyjnego, krótkie notki o sobie na LinkedIn czy w CV. Tu autocharakterystyka pomaga przedstawić się pracodawcy w przemyślany sposób.
Rozwój osobisty. Wpisy do pamiętnika albo ćwiczenia podczas warsztatów psychologicznych. Pisanie o sobie pomaga w samoświadomości i nazwaniu własnych mocnych oraz słabych stron.
Największa trudność: spojrzeć na siebie obiektywnie
Najtrudniejszym elementem autocharakterystyki jest obiektywizm. Wymaga ona spojrzenia na samego siebie krytycznie, ale i sprawiedliwie. W odróżnieniu od zwykłej charakterystyki, gdzie opisujesz kogoś innego, tutaj sam oceniasz własne postępowanie i weryfikujesz swoją samoocenę.
Łatwo wpaść w jedną z dwóch pułapek. Można malować portret zbyt różowy, podkreślając same zalety. Można też być wobec siebie nadmiernie surowym, skupiając się głównie na wadach. Dobra autocharakterystyka znajduje równowagę między jednym a drugim.
Jak nazwać swoje mocne strony rzetelnie
Najtrudniejsza część autocharakterystyki, czyli sprawiedliwy opis własnych cech i mocnych stron, bywa łatwiejsza, gdy masz konkretny punkt odniesienia. Zamiast zgadywać, w czym jesteś dobry, możesz oprzeć się na rzetelnej diagnozie swoich naturalnych talentów.
Test Gallupa CliftonStrengths pokazuje Twoje naturalne wzorce myślenia i działania. Dzięki temu opis siebie przestaje być domysłem, a staje się rzetelnym obrazem tego, co faktycznie stanowi Twoją siłę i gdzie masz obszary do rozwoju.
FAQ – autocharakterystyka
Czym autocharakterystyka różni się od charakterystyki?
W charakterystyce opisujesz inną osobę, a w autocharakterystyce samego siebie, pisząc w pierwszej osobie. Kluczowa różnica polega na tym, że sam oceniasz własne postępowanie i weryfikujesz swoją samoocenę.
Jak zacząć autocharakterystykę?
Od wstępu, w którym przedstawiasz podstawowe informacje o sobie: imię, wiek, miejsce zamieszkania, a często także cel pisania tekstu.
O czym pamiętać przy pisaniu autocharakterystyki?
Najważniejszy jest obiektywizm. Opisuj siebie krytycznie, ale sprawiedliwie, unikając zarówno przesadnego chwalenia się, jak i nadmiernej surowości wobec siebie.
Poznaj swoje mocne strony, zanim opiszesz siebie
Rzetelna autocharakterystyka zaczyna się od trafnego rozpoznania własnych talentów. Zamiast zgadywać, w czym jesteś dobry, możesz to sprawdzić.
